Economie & Duurzaamheid

Wrede Kerst

Categorie: Economie & Duurzaamheid Gepubliceerd: donderdag 05 januari 2017 08:23

070 Den Haag Economie - De zon schijnt volop, het is fris buiten, nog tegen het vriespunt. De route vandaag loopt aan de onderkant van het Westland, over de Gaag en andere bruggen met veel groen om mij heen. Erg mooi. Toch zie ik het allemaal maar half.

Over negen minuten is het gesprek met de bank voor een klant. Het bestaansrecht van het bedrijf staat op het spel en is al zo ver gevorderd dat de salarissen niet meer betaald kunnen worden. En dat zo net voor de feestdagen aan het eind van het jaar...

De medewerkers van dit bedrijf zitten daar uiteraard niet op te wachten. De bank ging in november nog mee om deze salarissen over te boeken, maar het geduld is op. Dat begrijp ik maar al te goed: verschillende malen heeft de bank gewaarschuwd en ook zijn de afspraken over het aanleveren van informatie niet altijd nagekomen. De oorzaak is complex en heeft met technische zaken te maken, maar ook met persoonlijke vergissingen en loyaliteit. Daar komen we uiteindelijk altijd wel uit, maar de tijd is erg kort.

Daarnaast had een leverancier via de kredietverzekeraar faillissement aangevraagd. Dat is tegenwoordig een soort incassomiddel geworden. Advocaten verdienen er goed aan, ook al omdat er nog steeds geen nieuwe wetgeving op dit gebied is (de Faillissementswet is uit 1893!!!) alhoewel Ard van der Steur mij vorige week zelf nog vertelde dat hij 'binnenkort' drie wetsvoorstellen naar de kamer zal sturen. Erg laat en misschien wordt het al weer ingehaald door de aangekondigde Europese wetgeving op het gebied van faillissementen die neigt naar de Amerikaanse Chapter 11. De huidige jurisprudentie rondom de Faillissementswet is inmiddels zo omvangrijk en complex dat niemand meer weet waar hij precies aan toe is. Ondertussen hebben veel rechtbanken hun eigen vorm van Pre-Pack ingevoerd, vooruitlopend op de aangekondigde wetswijziging (...) Dat sluit de uitwassen van het onbeperkt beslag kunnen leggen in Nederland op wat dan ook voor bezit (marginale toetsing...) en het eerder genoemde via faillissementsaanvraag proberen vorderingen te incasseren, niet uit. Het is hard nodig dat er serieus werk van wordt gemaakt, maar dan wel graag ook daadwerkelijk van alles en ook in volledige samenhang.

Terug van mijn gesprek reed ik dezelfde route weer naar kantoor. Gelukkig kon ik weer iets van het groen en de omgeving in mij opnemen. Het gesprek met de bank was moeilijk, want eigenlijk had de bank de hoop opgegeven dat er nog iets van beweging kon komen bij het bewuste bedrijf. Door daar een paar dagen goed naar te kijken en te inventariseren, hadden we al snel door waar de grootste problemen zaten. Maar dat betekent nog niet dat er oplossingen zijn. Die oplossingsrichtingen bespreken we in januari met de bank. Maar wat te doen met de tussenliggende situatie? De bank was niet bereid om nog verdere medewerking te verlenen aan het in stand houden van het bedrijf.

Toch staan er mensen dag in dag uit aan de machines en werken ze stug door om de klanten tevreden te stellen. Klanten die zelfs hebben aangeboden om te helpen in de huidige situatie. Transparantie helpt daarbij. Maar nu de bank nog. Ik kon weer naar buiten kijken omdat na een uitleg en een pittige discussie de bank nog eenmaal bereid was om, onder een aantal condities, toch de salarissen te betalen. Misschien moet ik het maar even zien als mijn kerstbijdrage van afgelopen december. Voor mij is het onverteerbaar als het menselijke aspect, ook in dit soort situaties, ondergeschikt wordt gemaakt aan het financiële.

Laten we weer proberen de (menselijke) verbinding te zoeken met elkaar. Juist in 2017.

Paul WinnubstHaeghe Consult, co-operative finance